Borówka amerykańska - Sklep ogrodniczy

 Statystyki
Statystyki
Jesteśmy też na facebooku.
POLUB NAS
Przejdź do treści

Menu główne:

Borówka amerykańska

Nasza oferta > Krzewy, pnącza
 Borówka wysoka (Vaccinium corymbosum L.), często nazywana borówką amerykańską
 
 – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Pochodzi z Ameryki Północnej, ale rozprzestrzenił się w naturalnym środowisku także w Japonii, Nowej Zelandii i w niektórych rejonach Europy (Wielka Brytania, Holandia)[2]. W wielu krajach, również w Polsce, jest uprawiany.

Wymagania
Jednym z najważniejszych warunków powodzenia uprawy borówki jest odpowiedni odczyn gleby. Najlepiej rośnie ona na glebach silnie kwaśnych. Optymalne pH wynosi 3,8 – 4,8. Plony są znacznie niższe na glebach o pH 5,5, zaś powyżej 6 rośliny przestają rosnąć, liście przebarwiają się na zielonkawożółty, co nazywamy chlorozą. Również, gdy pH jest zbyt niskie (np. 3,2), rośliny wykazują objawy chorobowe.
 Gleba musi być próchniczna a optymalna zawarość próchnicy wynosi 3,5% i więcej. Najlepsze są gleby z torfu kwaśnego. Na glebach lekkich niezbędne jest nawadnianie. Jednak woda z naturalnych zbiorników przeważnie nie nadaje się do tego celu, ze względu na zbyt wysoki odczyn i musi być zakwaszana. Poziom wody gruntowej nie może być wyższy niż 40 cm. Roślina wytrzymuje mrozy do -25° C. Przy -30° C mogą przemarzać cieńsze pędy, a nawet całe części rośliny wystające ponad warstwę śniegu. Wiosenne przymrozki mogą zniszczyć część kwiatów.

Przygotowanie podłoża i sadzenie
    W warunkach uprawy amatorskiej należy pod każdą sadzonkę wybrać dół o głębokości ok. 40cm – szerokości 50 cm i wypełnić go mieszanką gleby z torfem kwaśnym. Na plantacjach wybiera się głębokie bruzdy i wypełnia je mieszanką gleby z trocinami i korą. Sadzonki sadzi się w rozstawie 3m x1 m.

Nawożenie

   
Do nawożenia używa się wyłącznie nawozów kwaśnych. Każdej wiosny należy nawozić siarczanem potasu w ilości 50-60 kg na 1 ha siarczanem amonu w ilości 60-80 kg na 1 ha. Nie należy stosować nawozów fosforowych, gdyż wnoszą one do gleby wapń. Z nawożeniem borówki trzeba bardzo uważać.  Gdy nie zachowa się umiaru, łatwo krzew zniszczyć. Nawożenie rozpoczyna się na przełomie kwietnia i maja, zawsze przed kwitnieniem. Borówka  ogólnie nie jest trudna w uprawie, ale jeśli ma odpowiednio kwaśną, próchniczą glebę. Potrafi ładnie plonować nawet 30 lat.

Trzy podstawowe zasady nawożenia borówki:

1. Unikać nawozów naturalnych na bazie obornika i kurzaka
 - a jeszcze lepiej w ogóle ich nie stosować do nawożenia borówki. Powód: mają wysoki odczyn pH (7,5-9), czego borówka nie znosi.
Nawożenie obornikiem i kurzakiem potrafią przetrwać tylko borówki rosnące na bardzo kwaśnej glebie. Inne albo chorują, albo usychają z powodu... wygłodzenia. Zbyt wysokie pH powoduje bowiem, że nie mogą przyswajać składników pokarmowych z gleby.
Jeśli nawóz naturalny, to najlepszy jest kwaśny kompost.

2. Sztucznych nawozów lepiej sypać za mało niż za dużo
 - można użyć wieloskładnikowego nawozu specjalnego "do borówek" według instrukcji na opakowaniu.
Tańsze rozwiązanie to saletra amonowa - łyżka ma metr kwadratowy na przełomie kwietnia i maja (przed kwitnieniem), a potem znowu łyżka na metr kwadratowy - w połowie czerwca.

3. Ściółkowanie
 - jest NIEZBĘDNE. Można zapomnieć o punktach 1 i 2, ale nigdy nie o ściółkowaniu borówki. Idealna jest ściółka mieszana, stale uzupełniana, z takich materiałów jak: kora, trociny, szyszki, liście, igliwie.
Ściółka zapewnia borówkom wysokim (amerykańskim) odpowiednią glebę:
* odczyn pH
* wilgotność
* próchnicę 
* zwabia dżdżownice (naturalnie nawożą borówki)
* chroni przed chwastami.

Po kupieniu zdrowej rośliny, wykopujemy dołek na około 20-30 cm głębokości i jakieś 50 cm średnicy. Na dno wsypujemy kwaśny torf i wstawiamy roślinę w taki sposób, by bryła korzeniowa wystawała jakieś 2-3 cm ponad poziom gruntu. Dzięki temu u nasady pędu nie będzie gromadzić się woda, co może doprowadzić do jego zgorzeli. Potem bryłę zasypujemy podłożem i ostrożnie udeptujemy. Na koniec całość dobrze wyściółkować torfem, korą lub trocinami. Pamiętamy też o podlaniu. Ważna rzecz, o której niewiele osób wie, to to, że w pierwszym roku warto usunąć wszystkie kwiaty z młodej sadzonki. Dzięki temu roślina lepiej rozbuduje system korzeniowy.
Żeby mieć świeże owoce w ogrodzie przez kilka miesięcy, warto posadzić krzewy kilku odmian.
Większość odmian borówki amerykańskiej jest samopłodna, ale wyższe plany uzyskuje się z zapylania krzyżowego, dlatego też na plantacji należy wysadzać po kilka rzędów różnych odmian. Jednak – wbrew temu, co mówią niektórzy – posadzenie kilku krzewów nie jest koniecznością. W małym ogródku można posadzić pojedynczy krzew, który również będzie dostarczać owoców.


przenosi na początek strony

Rodzaje borówki amerykańskiej i charakterystyka odmian

 Odmiany borówki wysokiej kwitną od drugiej połowy maja do czerwca, a dojrzewają od początku lipca do końca września
Odmiany możemy podzielić ze względu na okres dojrzewania owoców na wczesne (dojrzewają w lipcu), pośrednie (sierpień) oraz późne (wrzesień).

Wczesne odmiany borówki amerykańskiej
Chandler
owoce dojrzewają sukcesywnie, okres owocowania rozpoczyna się w połowie lipca, a kończy w drugiej połowie sierpnia, bardzo plenną, owocującą ogromnymi, największymi wśród odmian borówki  owocami o średnicy osiągającej 20-35mm, o wydłużonym do 4-6 tygodni okresie dojrzewania owoców, 
Stanowisko: słoneczne, zaciszne.
Warunki glebowe: gleba kwaśna o odczynie 3,8-4,8 pH, lekka, przepuszczalna.
Odporność na choroby i zimę: mrozoodporność od -24°C do -28°C.
Bluetta
 Owoce dojrzewają bardzo wcześnie - już w połowie lipca (jedna z najwcześniej owocujących odmian borówki). Jagody są średniej wielkości, kuliste, barwy niebieskiej z lekkim nalotem woskowym, bardzo smaczne i aromatyczne. Jest mało podatna na przemarzanie.
    Earliblue
     Owoce duże i średnie, kuliste, smaczne i aromatyczne, zebrane w luźne grona, dojrzewają na początku lipca (zaczyna owocowanie nawet do dwóch tygodni przed odmianą 'Bluecrop'), plon umiarkowany. Odmiana cenna ze względu na wczesną porę dojrzewania, powinna być sadzona na cieplejszych stanowiskach.
      Duke
       Kwitnie późno, owocuje regularnie i obficie. Owoce duże, jasnoniebieskie, lekko spłaszczone, w luźnych gronach, dojrzewają od połowy lipca. Ze względu na tendencję do zbyt obfitego plonowania wymaga silniejszego cięcia. Odporna na choroby i dość odporna na mróz.
        Patriot
         Dojrzewa na przełomie lipca i sierpnia. Owoce bardzo duże i duże, spłaszczone, aromatyczne i smaczne. Odmiana kwitnie bardzo obficie i dlatego wymaga silnego cięcia. Toleruje podmokłe i cięższe gleby, nadaje się do uprawy we wszystkich rejonach Polski ze względu na dużą wytrzymałość na mróz.
          Spartan
          Kwitnie późno, dzięki czemu kwiaty nie są uszkadzane przez przymrozki majowe. Odmiana bardzo plenna, owoce bardzo duże i bardzo smaczne - słodko-winne, kuliste, dojrzewają w drugiej połowie lipca. Doskonale nadają się do zarówno do bezpośredniego spożycia jak i do mrożenia, na soki i dżemy i nalewki.

          Średnio-wczesne odmiany borówki amerykańskiej
          Nelson
          Owoce są duże i aromatyczne, bardzo smaczne, zaczynają dojrzewać w sierpniu a ich okres dojrzewania trwa około 3 tygodni. Borówka długo pozostają na roślinie nie opadając, dobrze znoszą transport. Kwitnie wiosna. Owoce zaczynają dojrzewać w sierpniu, okres dojrzewania trwa ok. 3 tygodnie. Plony w wysokości 6 kg z krzewu.
            Bluejay
            Dorasta nawet do 2 m wysokości (wymaga silnego cięcia). Odmiana plenna, równomiernie dojrzewająca - pod koniec lipca. Jagody duże, kuliste, jasnoniebieskie, w smaku winno-słodkie. Można je przechowywać w lodówce nawet przez kilka tygodni. Odmiana wytrzymała na mróz lecz wrażliwa na suszę.
              Bluecrop
              Jest uznawana za najlepszą odmianę borówki amerykańskiej i jest 
              nazywana królową borówek. Powszechnie uprawiana na całym świecie. Charakteryzuje się silnym wzrostem - dorasta do 2 m wysokości. Pędy są sztywne ale często rozchylają się na boki pod ciężarem owoców. Owoce duże, lekko spłaszczone, jasnoniebieskie - pokryte nalotem, bardzo smaczne, dojrzewają od początku sierpnia. Bardzo plenna, odporna na mróz, choroby i suszę.

              Późne odmiany borówki amerykańskiej
              Herbert
               trochę gorzej znosi nasze zimy, lecz ma bardzo smaczne i duże owoce
              Jersey 
              owoce trochę mniejsze, jednak dużo bardziej liczne, również bardzo smaczne
                Brigitta
                Określana jest mianem najbardziej obiecującej odmiany wielkoowocowej. Jest bardzo plenna, owoce są duże, jędrne, bardzo smaczne, można je długo przechowywać. Wymaga ciepłego stanowiska osłoniętego od wiatru bo jest podatna na przemarzanie.
                  Bluegold
                  Owocuje obficie, jagody są duże i smaczne, gotowe są do zbioru zwykle w drugiej połowie sierpnia. Odmiana odporna na mróz, suszę i choroby, polecana jest do uprawy dla mało doświadczonych ogrodników.
                    Darrow
                    Odmiana późna, dojrzewa w końcu sierpnia i na początku września. Jest to odmiana wybitnie deserowa, rodzi bardzo duże i smaczne owoce. W mroźne zimy może przemarzać.


                    Borówka amerykańska Duke - odmiana o silnym wzroście. Owoce smaczne słodkie bardzo aromatyczne, dojrzewają od lipca do sierpnia
                    Borówka amerykańska Spartan - odmiana o silnym wzroście. Owoce duże, bardzo smaczne dojrzewają od początku sierpnia.
                    Borówka amerykańska Bluecrop - najpopularniejsza odmiana borówki amerykańskiej. Owoce duże, słodkie bardzo smaczne, dojrzewają od początku sierpnia. Odmiana borówki bardzo plenna, odporna na mróz, choroby i suszę.
                    Borówka amerykańska Bluegold - odmiana o średnio silnym wzroście bardzo plenna, owocuje w połowie sierpnia. Owoce duże, kuliste, lekko żebrowane, mało aromatyczne kwaskowate.
                    Borówka amerykańska Darrow - odmiana o silnym wzroście. Owoce duże o lekko kwaśnym smaku, dojrzewają w połowie sierpnia. Odmiana borówki odporna na mróz.
                    Borówka amerykańska Bluejay - odmiana o średnio silnym wzroście, odporna na większość chorób. Owoce duże słodkie, plon obfity, dojrzewają w połowie sierpnia.
                    Borówka amerykańska Earliblue - odmiana o silnym wzroście. Owoce smaczne słodko kwaśne polecane na przetwory, dojrzewają w połowie sierpnia. 
                    Borówka amerykańska Patriot - odmiana bardzo plenna o średnim wzroście. Owoce duże, bardzo smaczne. Odmiana odporna na mróz.
                    Borówka amerykańska Sunrise - odmiana o silnym wzroście. Owoce duże słodkie, dojrzewają w połowie sierpnia
                    Borówka amerykańska Toro - odmiana o średnio silnym wzroście. Owoce średniej wielkości, dojrzewają w połowie sierpnia.
                    Borówka amerykańska Brigitta Blue - odmiana o szybkim i silnym wzroście, owocuje pod koniec sierpnia. Owoce średniej wielkości, lekko kwaśne
                    Borówka amerykańska Jersey - odmiana o silnym wzroście. Owoce średniej wielkości słodkie, dojrzewają na przełomie sierpnia i września.


                    przenosi na początek strony
                    Choroby borówki amerykańskiej - rozpoznawanie i zwalczanie
                    (wybór przez kliknięcie na temacie) 






                    przenosi na początek strony






                    Zgorzel pędów

                     
                     

                     objawia się na jednorocznych i dwuletnich pędach. W ich dolnej części powstają drobne plamy otoczone czerwono-purpurową obwódką. Z czasem plamy się rozrastają, szarzeją, a na ich powierzchni pojawiają się drobne, czarne, kuliste owocniki. Nekroza kory może objąć cały obwód pędu, prowadząc do jego zamierania
                    Zwalczanie:
                    opryskać natychmiast np. Topsinem 3 razy co 7 dni.


                    przenosi na początek strony
                    Szara pleśń łac. Botrytis cinerea






                    Objawy choroby:
                    Szara pleśń borówki amerykańskiej powoduje zgorzel wierzchołków młodych pędów. Przez tę chorobę porażone mogą być także kwiaty, liście i owoce borówki. Pędy i kwiaty borówki brunatnieją i zasychają, a owoce gniją. Na liściach borówki tworzą się duże, brunatne plamy. Przy wysokiej wilgotności powietrza pojawia się charakterystyczny szary, pylący nalot grzybni - szara pleśń. 
                    Zwalczanie:
                    Zabiegi przeciwko szarej pleśni należy wykonywać od początku kwitnienia i powtarzać co kilka dni, w zależności od pogody. Zwykle w sezonie istnieje konieczność wykonania 3-5 zabiegów.

                    Zobacz preparaty zwalczające Szara pleśń:
                        Switch 62,5 WG
                        Signum 33 WG


                    przenosi na początek strony
                    Antraknoza borówki wysokiej łac. Colletotrichum gloeosporioides , ang. Blueberry Anthracnose 



                    Objawy choroby:
                    Antraknoza borówki widoczna jest przede wszystkim na dojrzewających jagodach w postaci drobnych, ciemnych plam. Porażone owoce borówki amerykańskiej gniją. Porażeniu mogą ulegać także pędy i liście borówki, na których rozwijają się plamy o różnym kształcie – od drobnych, brązowych do dużych, czarnych.
                     Na powierzchni owocu widać zapadanie się miąższu i tworzenie olbrzymich ilości zarodników grzyba w postaci pomarańczowych kropel. Słabsze prażenie może być niewidoczne w okresie zbioru, ale ujawnia się w czasie przechowywania i na półce sklepowej, gdzie widać pojemniki z zapadniętymi i gnijącymi owocami, z których wycieka fermentujący sok. Porażeniu mogą ulec również pędy, które brązowieją, zasychają i pokrywają się skupieniami zarodników. Krople zarodników na pędach są mniej wyraźne niż na owocach. Grzyb może również infekować liście, co objawia się w postaci rozległych plam gnilnych.

                    Zwalczanie:
                    Ochronę należy przeprowadzać stosując środki chemiczne grzybobójcze, ponadto zaleca się prowadzić pedantyczną fitohigienę polegającą na wycinaniu i zakopywaniu porażonych części roślin. Pozostawione na krzewach i na ziemi porażone owoce są podstawowym źródłem infekcji grzyba w następnym sezonie wegetacyjnym.

                    Zobacz preparaty zwalczające Antraknoza borówki wysokiej:
                     
                    Switch 62,5 WG oraz Signum 33 WG.
                     Dopuszczony jest również preparat Polyversum WP (badania wskazały, że ten środek działa również jako stymulator odporności roślin).


                    przenosi na początek strony
                    Biała plamistość liści borówki
                     występują głównie na liściach w postaci drobnych plam, w środku biało-szarych i otoczonych czerwono-brunatną obwódką. Na powierzchni plam tworzą się drobne, ciemne owocniki. Silnie porażone liście przedwcześnie zamierają i opadają. Patogen może porażać pędy i owoce, ale znacznie rzadziej niż liście.


                    przenosi na początek strony
                    Szkodniki borówki amerykańskiej - rozpoznawanie i zwalczanie
                    (wybór przez kliknięcie na temacie) 





                    przenosi na początek strony






                     
                    Pędraki, drutowce, opuchlaki
                    Opis i szkodliwość:
                    Mogą powodować na plantacjach i w sadach znaczne straty. Drutowce wgryzają się z gleby do korony powodując silne dziurawienia roślin, co zwykle prowadzi do powolnego ich zamierania, zwłaszcza roślin młodych. Pędraki i opuchlaki uszkadzają system korzeniowy, co również powoduje stopniowe więdnięcie i zamieranie roślin. Wszystkie szkodniki łatwo wykryć pod roślinami lub w roślinach (drutowce). Pędraki i larwy chrabąszcza majowego, to szkodniki duże. W glebie żyją kilka lat. Opuchlaki (szkodnikami są małe, o dł. 5- 8 mm, białawe, rogalikowa te, ale beznogie larwy tego chrząszcza) łatwo znaleźć w glebie pod krzakami zwłaszcza starszych, 2-3 letnich roślin. Na zagonie, na którym występują pędraki często spotkać można kreta podążającego wzdłuż rzędu, wybiera on pędraki, którymi się żywi.

                    Zwalczanie:
                    Zwalczanie larw polega na zastosowaniu preparatów od kwietnia do pierwszych dni września na glebę wilgotną, najpóźniej dwa dni przed sadzeniem, po zastosowaniu preparaty miesza się z glebą.

                    Zobacz preparaty zwalczające Pędraki, drutowce, opuchlaki:

                        Pyrinex Extra 480 EC
                        Dursban 480 EC
                        Golden Pyrifos 480 EC
                        Jetban 480 EC
                        Owadofos Extra 480 EC
                        Pyrifos Gold 480 EC


                    przenosi na początek strony


                    Pryszczarek borówkowiec
                     to mała muchówką, długości około 1,5 mm. Jej larwy żerują na górnej stronie blaszki liści, których brzegi zawijają się do środka i skręcają, chroniąc larwy przed wysychaniem. Silnie uszkodzone liście i wierzchołki zasychają, zahamowany jest wzrost pędów, następuje nadmierne krzewienie się pędów. Szkodnika tego ogranicza się przy okazji zwalczania mszyc.
                    Zwalczanie:
                    Pryszczarka zwalczać można preparatami działającymi wgłębnie lub kontaktowo, w okresie lotu muchówek, najpóźniej po zauważeniu pierwszych uszkodzonych liści.

                    Zobacz preparaty zwalczające Pryszczarek borówkowiec:
                        Fastac 100 EC
                        Jetstac 100 EC


                    przenosi na początek strony
                    Szpeciel pączkowy borówki
                    to bardzo mały niewidoczny gołym okiem roztocz, długości około 0,2 mm. Żeruje w pąkach, kwiatach i na zawiązkach owocowych, wysysają soki z komórek rośliny i ogładzają krzewy. Silnie uszkodzone pąki, kwiaty i zawiązki opadają, a słabiej uszkodzone owoce są gorzej wykształcone i mają chropowatą skórkę.


                    przenosi na początek strony
                    Mszyce
                    występują na liściach i niezdrewniałych wierzchołki pędów, wysysając soki roślinne, ogładzają rośliny, wywołują deformację liści i pędów.
                    Szkodliwość mszyc:
                    Larwy i owady dorosłe mszyc wysysają soki z pąków, liści, kwiatów, zawiązków owoców oraz młodych, zielonych pędów. Na skutek żerowania liście są poskręcane i zasychają, pąki nie rozwijają się, zawiązki owoców i młode pędy są zniekształcone. Zmniejsza się znacznie plon owoców i przyrost drzew. Licznemu występowaniu mszycy sprzyja wczesna, ciepła wiosna z umiarkowanymi opadami.
                    Rodzaje mszyc na borówce:
                        Mszyca trzmielinowo – burakowa – łac. Aphis fabae, ang. Black bean aphid
                    Mszyca jest czarna, ma długość około 2 mm. Jaja zimują na trzmielinie, w maju pojawiają się osobniki uskrzydlone i przelatują na wtórnego żywiciela – borówkę.

                        Mszyca brzoskwiniowa – łac. Myzodes persicae, ang. Peach potato aphid
                    Są to mszyce zielonożółte, zielone lub różowe, bezskrzydłe. Osobniki uskrzydlone są czarne a na grzbiecie ciemną plamę.

                        Mszyca borówkowa – łac. Amphorophora borsalis
                    Występuje na dolnej stronie liści i wierzchołkach pędów.

                        Mszyca burakowa – łac. Aphis fabae, ang. Black bean aphid
                    Mszyca jest niewielka, ma ok. 2 mm długości, jest czarna. Osobniki uskrzydlone są czarne, błyszczące.

                        łac. Acyrthosiphon knechteli
                    Żeruje na wierzchołkach młodych pędów i dolnej stronie liści

                        łac. Aulacorthum flaum
                    Żeruje na dolnej stronie liści

                        Mszyca malinowo-trawowa – łac. Sitobion fragariae
                    Spotykana na rodzaju Vaccinium (borówka)

                    Zwalczanie:
                    Może być potrzebne lokalnie. Zaleca się preparaty zarejestrowane do walki z tymi szkodnikami na krzewach.

                    Zobacz preparaty zwalczające Mszyce:
                        Fastac 100 EC
                        Jetstac 100 EC
                        Karate Zeon 050 CS
                        Kung-Fu 050 CS
                        LambdaCe Z 050 CS
                        Pilar-Lambda-Cyhalotryna 050 CS
                        Calypso 480 SC


                    przenosi na początek strony
                    Piętnówki łac. Hadeninae

                    Opis
                    Jest to podrodzina motyli w obrębie rodziny sówkowatych (Noctuidae). Jest to bardzo liczna rodzina, w obrębie której wyróżnia się kilka tysięcy gatunków i 382 rodzaje. Do piętnówek należy wiele szkodników upraw, z czego w Polsce szczególnie szkodliwe są gatunki z rodzaju Mamestra – wyrządzające szkody głównie w uprawach warzyw. W sadzie, należy prowadzić zabiegi przeciwko piętnówkom stosowane w przypadku szkodników zjadających liści i niszczących pąki kwiatowe. Gąsienice niektórych tych motyli zjadają liście drzew liściastych. Niektóre pojawiają się licznie, co kilkanaście lat doprowadzając w tych okresach drzewa do gołożerów. Żerowanie gąsienic polega na zjadaniu całych blaszek liściowych i pozostawianiu najgrubszych nerwów lub wyjadaniu w blaszkach liściowych mniejszych czy większych otworów. Larwy zwójkówek żerują w zwiędniętych liściach, oplecionych przędzą lub szkieletują blaszkę liściową w miejscu, w którym liść styka się np. z owocem. Niektóre gatunki wyjadają w owocach płytkie otwory, które z czasem korkowacieją (tzw. oczka).
                    Roślinożerne chrząszcze z rodziny żukowatych i ryjkowcowatych uszkadzają liście drzew i krzewów owocowych.

                    Zobacz preparaty zwalczające Piętnówki:

                        Karate Zeon 050 CS


                    przenosi na początek strony


                    Zwójki i inne szkodniki zjadające liście Łac. Tortricidae, ang. Fruittree leafroller

                    Na liściach borówki wysokiej spotyka się żerujące gąsienice zwójkówek liściowych. W Polsce na borówce obserwuje się występowanie gąsienic zwójki różóweczki, zwójki bukóweczki i innych.

                        Zwójka różóweczka – łac. Archips rosanus, ang. Rose torthrix moth
                        Zwójka bukóweczka – łac. Pandemis heparana

                    Opis gatunku i szkodliwość:
                    Owad dorosły to niewielki motyl, o skrzydłach rozpiętości około 20 mm. Pierwsza para skrzydeł jest oliwkowo-brązowa, z ciemniejszym rysunkiem, a druga para jest barwy szarej. Jaja składane są w złożach po kilkanaście, kilkadziesiąt sztuk – płaskie, owalne. Umieszczane są na korze pędów, złoże ma kształt owalnej, wypukłej tarczki, o średnicy 6-8 mm, od góry pokryte szklistą wydzieliną samicy. Gąsienica jest zielona, z ciemnobrązową głową. Gąsienice żerują w maju i na początku czerwca w zwiniętych wzdłuż nerwu pojedynczych liściach lub w luźno sprzędzonych rozetach liściowych na wierzchołkach pędów. Szkieletują liście wyjadając w nich dziury. Mogą też uszkadzać młode zawiązki owocowe. Zaniepokojona gąsienica spuszcza się na ziemię na nitce z własnej przędzy.

                    Zobacz preparaty zwalczające Zwójki i inne szkodniki zjadające liście:

                        Fastac 100 EC


                    przenosi na początek strony

                    Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego