Ognik szkarłatny - Sklep ogrodniczy

 Statystyki
Statystyki
Jesteśmy też na facebooku.
POLUB NAS
Przejdź do treści

Menu główne:

Ognik szkarłatny

Nasza oferta > Krzewy, pnącza
Ognik szkarłatny
łac. Pyracantha coccinea

Krzew liściasty półzimozielony

Wysokość: 
Dorasta do 2-3 m.
Ozdoba rośliny: 
Największą ozdobą krzewu są jaskrawo zabarwione owoce, którym roślina zawdzięcza swą nazwę. Owoce są kuliste, skupione w baldachy (podobnie jak u jarzębiny). Zabarwienie owoców pomarańczowe, czerwone lub żółte. Zdobią roślinę od końca lata aż do grudnia a czasem nawet dłużej.
Kwiaty ognika są białe i drobne i dość mało efektowne za to lubiane przez pszczoły.
Liście ognika szkarłatnego są ciemnozielone, lancetowate i błyszczące. Stanowią doskonałe tło najpierw dla kwiatów a potem dla owoców. Długo pozostają zielone - brunatnieją dopiero po silniejszym mrozie.
Na pędach wyrastają sztywne, ostre ciernie.
Pora kwitnienia: 
Maj -czerwiec.
Uprawa: 
Roślina trochę trudniejsza w uprawie ze względu na to, że woli klimat cieplejszy nieco od naszego. Krzewy uszkodzone przez silne mrozy trzeba przyciąć na granicy przemarznięcia. Odrasta dość wolno. Przed zimą warto krzewy ognika obficie podlać, tak by zgromadziły zapas wody dla późno opadających liści.
Zaletą tej ciekawej rośliny jest duża odporność na suszę. Dobrze znosi uprawę w warunkach miejskich.
Co do gleby ma pewne wymagania. Nie powinno się przsadzać starszych egzemplarzy ogników, bo żle to znoszą. Krzewy te są niestety podatne na choroby drzew owocowych takie jak parch jabłoni czy zaraza ogniowa.
Gleba: 
Powinna być żyzna, próchnicza, gliniasto-piaszczysta, z dużą zawartością wapnia.
Stanowisko: 
Słoneczne i osłonięte od wiatru. Najlepsza jest południowa ściana budynku.
Zastosowanie: 
Roślina jest dekoracyjna przez prawie cały rok, nadaje się na żywopłoty obronne ze względu ciernie i osiąganą wysokość krzewów. Może być sadzona w niewielkich grupach jedno lub wielogatunkowych. Ciekawy efekt można osiągnąć sadząc obok siebie parę ogników o różnych kolorach owoców. Często uprawiana jako krzew parkowy. 


Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego