Pelargonie - Sklep ogrodniczy

 Statystyki
Statystyki
Jesteśmy też na facebooku.
POLUB NAS
Przejdź do treści

Menu główne:

Pelargonie

Nasza oferta > Kwiaty
Pelargonia 
kaskadowa, rabatowa(stojąca) i bluszczowa(bluszczolistna). Opis i warunki uprawy

Pelargonia kaskadowa

Kaskadowe odmiany pelargonii to mieszańce odmian bluszczolistnych i zwisających.
Doskonale sprawdzi się jako ozdoba balkonów, zwłaszcza że zapewnia doskonałe efekty estetyczne nawet bez sąsiedztwa innych roślin kwitnących. Mięsiste, gładkie, pięcioklapowe liście rosną na płożących łodygach, osiągających długość 1-1,5 m. Ich przyrost w sezonie może wynieść nawet 50 cm. Pelargonia kaskadowa osiąga wysokość ok. 30 cm. Jej pędy są obsypane pojedynczymi kwiatami w kształcie gwiazdek o średnicy ok. 4 cm. Kwiaty występują w wielu wariantach kolorystycznych – białe, różowe, czerwone, fioletowe i dwubarwne. Liście niektórych odmian mają białe lub żółte nerwy i brzegi. Roślina nie jest długowieczna, po 3 latach traci walory estetyczne. Kwitnie od kwietnia do października.
Wymagania
Wymagania pelargonii są uwarunkowane jej pochodzeniem. Najbardziej odpowiada jej klimat typowy dla sawanny – duża ilość światła, obfite nawadnianie z okresami suszy, występowanie różnicy temperatur między dniem i nocą oraz w ciągu roku. Stanowisko pelargonii kaskadowej powinno być ciepłe i przewiewne. Najlepiej czuje się w temperaturze ok. 25°C, ale nie przeszkadzają jej lekkie przymrozki, jeśli są krótkotrwałe. Niewielkie spadki temperatury w nocy dobrze wpływają na wybarwienie kwiatów, dlatego lepiej uprawiać pelargonię na balkonie lub werandzie, niż w zamkniętym pomieszczeniu. Dobrze rośnie w ziemi gliniastej z domieszką piasku lub torfu – niewielką, ponieważ podłoże nie powinno zatrzymywać wilgoci. Dlatego też podczas przesadzania nie wolno zapominać o drenażu.
Pelargonia kaskadowa jest łatwa w uprawie. Wymaga regularnego stosowania nawozów wieloskładnikowych, bogatych w fosfor i potas. Niedobory soli mineralnych widać po przebarwieniach liści. Zasilanie nawozami organicznymi może skutkować silnym wzrostem rośliny przy jednoczesnym braku kwitnienia, dlatego nie należy dopuścić do wysokiego stężenia azotu. Nie może być go też za mało, ponieważ wtedy pobieranie innych składników pokarmowych będzie utrudnione. Przyjmuje się, że stosunek azotu do potasu powinien wynosić 1:1. 
Podlewanie
Między kolejnymi podlewaniami ziemia powinna przeschnąć, ale nie należy dopuścić do przesuszenia podłoża, gdyż susza opóźni kwitnienie. Zbyt częste nawadnianie grozi z kolei chorobami grzybowymi. Pelargonia nie lubi suchego powietrza, nie należy jednak spryskiwać kwiatów, bo wtedy są narażone na porażenie grzybem. W razie suszy możemy obłożyć ziemię w doniczce mchem, aby utrzymać wilgoć.

Pelargoniia rabatowa (stojąca) 


i bluszczowa (bluszczolistna)



Stanowisko
Pelargonie rabatowe najlepiej rosną w pełnym słońcu, a bluszczolistne w lekkim półcieniu, obie te grupy są dość tolerancyjne na stanowisko i szybko dostosowują się do warunków. Pelargonie bluszczolistne z uwagi na dość kruche pędy nie powinny być sadzone na dużych wysokościach, gdzie wieją silne wiatry. Pelargonie wielkokwiatowe uprawiane są głównie jako domowe rośliny doniczkowe.
Sadzenie
Pelargonie sadzone do skrzynek lub doniczek muszą mieć odpowiednio dużo miejsca do wzrostu - odległość między roślinami powinna być nie mniejsza niż 25 cm. Rośliny nie mają specjalnych wymagań, co do podłoża, dobrze rosną praktycznie w każdej glebie o pH 6,2-7,2. Najlepiej kupić gotowe podłoże do roślin balkonowych kwitnących. Na dnie pojemników należy wysypać warstwę drenażu z keramzytu lub pokruszonych kawałków starych doniczek, dzięki niej szybko będzie odpływał nadmiar wody.
Podlewanie
Pelargonie podlewamy zawsze obficie, tak aby woda przelała się przez doniczkę. W okresie letnich upałów rośliny wymagają podlewania dwukrotnie w ciągu dnia - rano i wieczorem. W pozostałych okresach podlewamy rośliny gdy wierzchnia warstwa podłoża lekko przeschnie. Najbardziej tolerancyjne na przesuszenie są pelargonie bluszczolistne, rabatowe i wielkokwiatowe źle znoszą suszę.
Nawożenie
Ze względu na długie i obfite kwitnienie pelargonie wymagają regularnego nawożenia. Zabieg ten najlepiej wykonywać podczas podlewania. Warto kupić specjalny nawóz do pelargonii lub do roślin kwitnących. Nawozimy po dwóch, trzech tygodniach od posadzenia, co 7-10 dni. Możemy także dodać do podłoża granulowane nawozy o długim działaniu.
Kwitnienie
Pelargonie kwitną bardzo obficie od maja do pierwszych przymrozków, kiedy w wyniku mrozu zamierają. Na miejscu przekwitłych kwiatów szybko pojawiają się nowe. Warto usuwać zeschnięte kwiatostany - wydłuży to czas kwitnienia.
Zimowanie
Pelargonie muszą przejść okres przechłodzenia aby zakwitnąć w kolejnym sezonie. Przed nastaniem październikowych przymrozków pelargonie rabatowe i bluszczolistne przenosimy do jasnego pomieszczenia o temperaturze 8-10ºC, a pelargonie wielkokwiatowe do 10-12ºC. Temperatura zimowanie nie powinna być wyższa niż 14 ºC, gdyż wtedy rośliny wznowią wegetację.


powrót na poczatek strony
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego