Wiśnia i czereśnia - Sklep ogrodniczy

 Statystyki
Statystyki
Jesteśmy też na facebooku.
POLUB NAS
Przejdź do treści

Menu główne:

Wiśnia i czereśnia

Porady > Drzewa owocowe - choroby
Drzewa owocowe, choroby i sposoby walki z nimi.

Wiśnia i czereśnia
(wybór tematu przez kliknięcie na nim)



Podstawowe wiadomości o czereśni - warunki uprawy, gleba, kiedy sadzić, kiedy robić opryski













szkodnik lub choroba - jakiego użyć środka - termin oprysku


Podstawowe wiadomości o wiśni

Wiśnie mają małe wymagania klimatyczno-glebowe. Owocują nawet na glebach piaszczystych. Wymagają one znacznych ilości wapnia w glebie. Odczyn gleby- lekko kwaśna, wilgotność- gleba umiarkowanie wilgotna, stanowisko- słońce
Wiśnia osiąga wysokość do 5 m. Liście dorastają do 5 - 12 cm długości. Są eliptyczne z piłkowanym brzegiem. Blaszka liściowa jest skórzasta.Kwiaty są białe, do 3 cm średnicy. Na krótkopędach znajduje się od 1 do 5 kwiatów. Wiśnia kwitnie w kwietniu i maju. Rodzi czerwone lub żółte owoce, które wykorzystuje się do wyrobu soku wiśniowego, konfitur i dżemów.
Większość odmian wiśni jest samopylna, dlatego nie jest wymagana obecność innych gatunków zapylających, ale niektóre jednak wymagają obcego pyłku do zawiązania owoców. Dobrą odmianą zapylającą jest Łutówka.
Wiśnie powinny być uprawiane w formie krzaczastej, gdyż są wówczas najbardziej wytrzymałe na mróz i najlepiej owocują. Nie wymagają one żadnego formowania ani późniejszego cięcia.


przenosi na poczatek strony


Szkodniki i sposoby walki z nimi

Mszyce

  

Występują przed kwitnieniem dość powszechnie. Liczebność mszyc wzrasta po kwitnieniu, jeśli nie zwalczono ich wcześniej. Ważne jest wybieranie przede wszystkim insektycydów selektywnych. Jedno drzewo z koloniami mszyc w próbie 50 losowo wybranych drzew oznacza potrzebę zabiegu. Do walki zalecany jest Pirimor 500 WG, Calypso 480 SC, Mospilan 20 SP i pyretroidy (np. Karate Zeon 050 CS). Poza Pirimorem 500 WG, pozostałe insektycydy mają szeroki zakres zwalczanych szkodników i warto je wybrać, gdy obok mszyc występują nasionnice lub piędzik przedzimek oraz inne gąsienice zjadające liście (próg zagrożenia dla zwójkówek liściowych to 6-10 gąsienic na 200 rozet liściowych zebranych po 10 z 20 przejrzanych drzew). Jeśli wystąpią tylko gąsienice uszkadzające liście do ich zwalczania polecane są jedynie pyretroidy, np.: Bulldock 025 EC, Fastac 100 EC i Sumi-alpha 050 EC.
Zobacz preparaty zwalczające Mszyce:
    Fastac 100 EC
    Mospilan 20 SP
    Jetstac 100 EC
    Karate Zeon 050 CS
    Kung-Fu 050 CS
    LambdaCe Z 050 CS
    Pilar-Lambda-Cyhalotryna 050 CS
    Pirimor 500 WG
    Sherpa 100 EC


przenosi na poczatek strony

Przędziorki


  

  to szkodniki, których populacja wzrasta w sadach wiśniowych i czereśniowych. Dominuje przędziorek chmielowiec, którego zimujące zapłodnione samice, po wyjściu z kryjówek rozpoczynają żerowanie i składanie jaj. Zwalczanie przędziorka chmielowca jest najczęściej konieczne dopiero w lipcu czy sierpniu. Niestety w najnowszym doborze środków nie ma takich, które można by zastosować po kwitnieniu. Tylko przed kwitnieniem można zwalczać jaja przędziorka owocowca, jeżeli te są w sadzie. Do tego celu na 2011 rok zarejestrowany jest tylko preparat Apollo Plus 060 OF, który nie działa na formy dorosłe (dopuszczony jest również do stosowania w sadach, w których prowadzi się ochronę zgodnie z zasadami integrowanej produkcji). Może to oznaczać narastanie problemu przędziorków w sadach wiśniowych i czereśniowych. Coraz częściej można też stwierdzić pordzewiacza śliwowego, do którego zwalczania nie ma jednak obecnie akarycydów zarejestrowanych dla czereśni i wiśni. W sadach z dużym nasileniem przędziorków, należy ograniczyć do niezbędnego minimum liczbę zabiegów preparatami nieselektywnymi dla drapieżnych roztoczy.
Zobacz preparaty zwalczające 

Przędziorek owocowiec
Łac. Panonychus ulmi, ang. Red spiker mite 
Opis gatunku i szkodliwość:
Jest to najmniejszy z przędziorków, ciemnoczerwony roztocz. Atakuje wiele różnych gatunków drzew i krzewów owocowych. Najczęściej i najliczniej występuje na jabłoni i śliwie. Zimuje w postaci jaj złożonych na powierzchni kory, głównie młodszych pędów i gałęzi, niejednokrotnie tak licznych, że złoża jaj przypominają warstwę rodzynek. W wyniku żerowania przędziorków, na górnej stronie blaszki liściowej pojawiają się drobne, żółtawe plamki, które przy licznym występowaniu przędziorków zlewają się ze sobą, a całe liście żółkną, brązowieją, a w skrajnych przypadkach opadają. Licznemu występowaniu przędziorków sprzyja sucha i upalna pogoda. W takich warunkach rozwój przędziorków następuje bardzo szybko, a szkody stają się wyraźnie widoczne. 

Zwalczanie:
Liczebność przędziorków skutecznie ograniczają roztocze dobroczynkowate.

Zobacz preparaty zwalczające Przędziorek owocowiec:
  • Treol 770 EC
  • Apollo Plus 060 OF
  • Ortus 05 SC
  • Magus 200 SC
  • Envidor 240 SC


przenosi na poczatek strony

Kwieciak pestkowiec

Samice tych chrząszczy po zimowaniu składają jaja do zawiązków owoców, a rozwijające się larwy wyjadają jądro pestki. Chrząszcze wychodzą z pestek w okresie dojrzewania owoców uszkadzając miękisz, w czego efekcie dochodzi do gnicia owoców. W zaleceniach na bieżący sezon do ochrony przed tym szkodnikiem polecany jest jedynie pyretroid Bulldock 025 EC. Drzewa należy opryskiwać w okresie lotu chrząszczy, krótko po kwitnieniu, w temp. powyżej 15°C, szczególnie w sadach, w których w poprzednim roku obserwowano liczne uszkodzenia owoców lub stwierdzono przekroczenie progu zagrożenia (5 chrząszczy strząśniętych po jednej gałęzi z 35 losowo wybranych drzew). Zastosowanie preparatu Calypso 480 SC przeciwko mszycom może ograniczyć także populację kwieciaka. Lepiej jednak nie sięgać po ten preparat przed lotami nasionnic, a zostawić go na później, gdyż chloronikotynyle nie powinny być zbyt często stosowane w jednym sezonie, a należą do najskuteczniejszych w walce z nasionnicami – najgroźniejszymi dzisiaj szkodnikami czereśni i wiśni.



przenosi na poczatek strony


Nasionnica trześniówka  

Objawy: W miejscach złożenia jaja przez larwy nasionnicy owoce robaczywieją, są miękkie i widać lekkie wklęśnięcie powierzchni skórki – dosyć trudno odróżnić, które owoce zostały opanowane przez szkodnika. Szkodnik Rhagoletis cerasi L. to muchówka długości 4-5 mm, na powierzchni skrzydeł ciemne poprzeczne paski, pomiędzy nasadami skrzydeł ma żółto-pomarańczową tarczkę. Poczwarki zimują w glebie, pierwsze muchówki pojawiają się na przełomie maja-czerwca, następnie składają jaja. Larwy po zakończeniu żerowania, które trwa przez ok. 3 tygodnie spadają na ziemię. Deszcz i niska temperatura utrudniają składanie jaj. Upały i susza w czasie dojrzewania owoców, powodują zaskorupienie gleby, co uniemożliwia larwom zakopanie się.
 
Jak pryskać i zwalczać: Osłanianie powierzchni ziemi pod czereśniami i wiśniami gęstą siatką i zrywanie owoców z larwami aby nie dopuścić do zejścia larw do gleby. Od końca maja do pierwszej dekady lipca, zakładanie żółtych pułapek lepowych, przywabiających muchy nasionnicy. Po zbiorze owoców przekopujemy glebę pod drzewami.

Ochrona chemiczna: zabiegi należy wykonywać po wylocie pierwszych much oraz w okresie nasilenia lotu. Termin zabiegu ustalamy na podstawie odłowów na pomarańczowych tabliczkach lepowych – zwalczamy 7 do 9 dni po wylocie pierwszych much i ponownie około 2 tygodnie później, podczas kolejnego nasilenia lotu (najczęściej przypada to na koniec pierwszej i trzecią dekadę czerwca) stosując np.
  • Fastac 100 EC
  • Calypso 480 SC
  • Mospilan 20 SP
  • Acetamip 20 SP
  • Jetstac 100 EC
  • Sumitox 20 SP
  • Viper 20 SP
  • Bulldock 025 EC


przenosi na poczatek strony


Choroby wiśni i czereśni

Brunatna zgnilizna drzew pestkowych
Sprawca choroby: łac. Monilinia laxa , ang. Brown rot disease 



Objawy choroby:
Choroba występuje na wiśni i w mniejszym nasileniu na innych drzewach pestkowych. Zakażeniu i rozwojowi choroby sprzyja deszczowa i ciepła pogoda w okresie kwitnienia drzew i dojrzewania owoców. Objawy chorobowe widoczne są na kwiatach, owocach i pędach. Porażone kwiaty brunatnieją i zasychają. Następnie brunatnieją i zasychają pędy, na których znajdowały się porażone kwiaty, a wraz z nimi liście i zawiązki owoców. Końce zasychających pędów zaginają się. Na zamarłych pędach widać wycieki gumowe. Choroba bardzo szybko postępuje i już na początku lata widać liczne, zamarłe i zbrązowiałe pędy z zaschniętymi resztkami liści, kwiatów i zawiązków owocowych. Porażeniu ulegają także dojrzałe owoce, które gniją i pokrywają się gęsto pylącymi skupieniami zarodników. Zgniłe owoce zasychają, marszczą się i przekształcają w mimie, które opadają lub pozostają na drzewie. Choroba doprowadza do przedwczesnego zamierania poszczególnych gałęzi i całych drzew wiśni. Ponadto obniża plon owoców i zwiększa straty w czasie transportu, ze względu na rozwój zgnilizny, a także po zbiorze.

Zobacz preparaty zwalczające Brunatna zgnilizna drzew pestkowych:
 Tebu 250 EW
    Bumper 250 EC
    Orius 250 EW
    Syrius 250 EW
    Signum 33 WG
    Horizon 250 EW
    Score 250 EC
    Topsin M 500 SC
    Buffer 250 EC
    Golden Difenokonazol 250 EC
    Golden Propiconazol 250 EC
    Helicur 250 EW
    Jetzone 250 EC
    Kaptan Plus 71,5 WP
    Miedzian Extra 350 SC
    Miedzian 50 WP
    Riza 250 EW
    Skower 250 EC
    Sokker 250 EC
    Sparta 250 EW
    Suplo 250 EC
    Talent 240 EC
    Troja 250 EW
Każde uszkodzenie skórki naraża owoc na gnicie. W przypadku wystąpienia gradu, w ciągu 24 godzin należy opryskać drzewa Topsinem M 500 SC.



przenosi na poczatek strony

Rak bakteryjny drzew pestkowych
Sprawca choroby: łac. Pseudomonas syringae


Objawy choroby:
Porażeniu rakiem mogą ulegać wszystkie nadziemne organy roślin. Na wiosnę porażone pąki nabrzmiewają, ale nie rozwijają się i zamierają wraz z otaczającą je korą. Również kwiaty ulegają porażeniu, zamierają i brunatnieją. Na zawiązkach owoców występują brunatne, gnilne plamy i zawiązki zamierają. Na drzewach pestkowych porażone są także liście. Ukazują się na nich najpierw wodniste, później brunatne plamy, w obrębie których tkanka się wykrusza. Najbardziej niebezpieczne jest porażenie gałęzi. Następuje ono najczęściej jesienią poprzez liścioślady, ale może też nastąpić w innym okresie poprzez uszkodzenia mechaniczne czy rany wywołane przez żerowanie szkodników. Na korze porażonych gałęzi widoczne są spękania, powiększające się i obejmujące niekiedy cały obwód pnia. Kora w miejscu spękania i część gałęzi powyżej rany obumiera. Jeżeli rakowata rana wystąpi w rozwidleniu konarów, może zamrzeć kilka gałęzi lub całe drzewo. Ranom towarzyszą wycieki gumy. Choroba jest bardzo szkodliwa, gdyż w krótkim czasie powoduje zaschnięcia całego lub części drzewa. Zaatakowane drzewa gorzej plonują.

Zwalczanie:
Przy silnym porażeniu należy karczować chore drzewa, przy słabszym wycinać porażone gałęzie i zabezpieczać rany farbą lub maścią zawierającą dodatek środka miedziowego. Opryskiwać drzewa w okresie nabrzmiewania pąków, kwitnienia i opadania liści środkami miedziowymi.

Zobacz preparaty zwalczające Rak bakteryjny drzew pestkowych:
  • Flowbrix 380 SC
  • Champion 50 WP
  • Cuproflow 375 SC
  • Neoram 37,5 WG
  • Nordox 75 WG
  • Kocide 101 WP
  • Miedzian Extra 350 SC
  • Miedzian 50 WP

przenosi na poczatek strony

Drobna plamistość liści drzew pestkowych


Objawy: w końcu maja i na początku czerwca pojawiły się na liściach drobne, czerwonawe, a potem brunatniejące plamki; - na dolnej stronie liści w miejscu plam utworzyły się białe skupienia grzybni i zarodników, - w czerwcu i lipcu liczba plam gwałtownie wzrosła, jako wynik zakażeń wtórnych; - liście żółkły i przedwcześnie opadały; - opadały liście z małą liczbą plamek; - najpierw zaatakowane były liście w dolnych partiach rośliny, a potem stopniowo przenosiły się na coraz to wyższe liście. Jeśli wszystko to się zdarzyło, nie ma wtedy wątpliwości, że jest to "drobna plamistość liści drzew pestkowych". Nie należy wycinać chorych gałęzi. Zwalczanie grzyba polega na kilkukrotnym wykonaniu zabiegu opryskiwania drzewka. Pierwszy zabieg należy wykonać bezpośrednio po kwitnieniu, następne 2-3 razy w odstępach 10-14 dni. Do wyboru: Carpene 65 WP, Efuzin 500 SC, Syllit 65 WP, Kaptan Plus 71,5 WP i Punch Bis 400 EC. Warto też systematycznie i dokładnie usuwać chore liście z drzew i spod drzew oraz je spalić.
Zobacz preparaty zwalczające Drobna plamistość liści drzew pestkowych:
    Score 250 EC
    Topsin M 500 SC
    Carpene 65 WP
    Syllit 65 WP
    Golden Difenokonazol 250 EC
    Kaptan Plus 71,5 WP
    Skower 250 EC
    Sokker 250 EC
    Suplo 250 EC


przenosi na poczatek strony

Zasychanie liści czereśni.


Chorobę wywołuje grzyb Gnomonia erythrostoma. Objawy tej choroby są następujące: Już na młodych liściach pojawiają się żółtawe plamy, które później brązowieją. Porażone liście zasychają i najczęściej pozostają na drzewie. W drugiej połowie lata na dolnej stronie porażonych liści pojawiają się liczne, czarne punkty, w których powstają zarodniki grzyba. Choroba osłabia wzrost i pogarsza owocowanie. Jeśli ten grzyb jest przyczyną zasychania liści, wtedy należy systematycznie i dokładnie usuwać martwe liście z drzew i spod nich oraz palić. Nie ma potrzeby wycinania gałęzi z chorymi liśćmi. Wiosną, przed kwitnieniem i zaraz po nim należy opryskać drzewko środkami miedziowymi (Miedzian 50 WP, Miedzian Extra 350 SC) lub Kaptanem Plus 71,5 WP zgodnie z zaleceniami podanymi w etykiecie-instrukcji stosowania wybranego środka ochrony roślin.


przenosi na poczatek strony

Patogeny kory i drewna


Łatwiej porażają drzewa uszkodzone przez mróz, np. grzyb Chondrostereum purpureum, powodujący srebrzystość liści drzew. Gatunki pestkowe są bardzo wrażliwe na tę chorobę i z reguły nie zdrowieją, a stopniowo obumierają, stanowiąc duże zagrożenie dla drzew sąsiednich (m.in. przez przenoszenie grzybni na narzędziach do cięcia). Konieczne jest więc zlustrowanie sadu i zaznaczenie chorych drzew, aby jesienią usunąć je z sadu. Choroby wirusowe są bardzo groźne dla drzew pestkowych. W maju wskazane są lustracje (głównie w sadach wiśniowych i czereśniowych w pierwszym i drugim roku po posadzeniu) pod kątem występowania tych chorób. Objawy chorób są najlepiej widoczne w maju oraz w czerwcu, około 3-4 tygodni po kwitnieniu, szczególnie podczas chłodnej pogody (w lata upalne choroba najczęściej przebiega bezobjawowo). Lustracja umożliwi eliminację wszystkich chorych drzew, zanim zaczną obficie kwitnąć i staną się źródłem infekcji dla drzew sąsiednich.


przenosi na poczatek strony

Dziurkowatość liści drzew pestkowych Clasterosporium carpophilum , ang. Shot hole of stone fruits


Objawy choroby:
Na liściach chorych drzew pojawiają się brunatne, nekrotyczne, okrągłe plamy różnej wielkości, z przewagą drobnych – o średnicy 1,5 mm, otoczone ciemnoczerwoną obwódką. Tkanki w obrębie plam obumierają i wykruszają się. W liściu powstają liczne dziury. Silnie porażone liście przedwcześnie opadają. Okrągłe, regularne kształty plam oraz stała ich wielkość są najbardziej typowymi objawami w diagnostyce, odróżniającymi tę chorobę od wywołujących podobne objawy, ale spowodowanych przez wirusy, czy bakterie. Patogen poraża także młode pędy, na których obwodzie powstają nekrozy kory oraz narośla. Części w miejscu ran obserwuje się obfite wycieki gumy. Tego typu symptomy obserwowane są najczęściej na brzoskwini, moreli, rzadziej śliwie, a tylko sporadycznie na wiśni i czereśni. Owoce infekowane są stosunkowo rzadko. Pojawiają się na nich drobne, brunatne i lekko zagłębione plamy. W przypadku dużego nasilenia choroby dochodzi do przedwczesnego opadania owoców z drzew.

Zwalczanie:
Profilaktyka i zwalczanie patogena polega przede wszystkim na wycinaniu porażonych pędów. Ze względu na to, że grzyb zimuje na powierzchni pędów i w pąkach opryskiwać należy drzewa w okresie spoczynku lub na początku wegetacji używając fungicydów miedziowych.

Zobacz preparaty zwalczające Dziurkowatość liści drzew pestkowych:
    Topsin M 500 SC


przenosi na poczatek strony

Gorzka zgnilizna owoców  Glomerella cingulata, ang. Bitter rot of cherry

Objawy choroby:
Choroba występuje na owocach przechowywanych w przechowalniach, chłodniach i chłodniach z kontrolowaną atmosferą. W końcowej fazie przechowywania owoców, w okresie dojrzewania przez nie dojrzałości konsumpcyjnej, wokół przetchlinek pojawiają się liczne, drobne plamy. Z czasem plamy powiększają się i mogą łączyć osiągając średnicę do 4 cm. Skórka w miejscu plam jest napięta, lekko zapadnięta. Plamy gnilne są jasno lub ciemnobrunatne z jaśniejszą obwódką. Na ich powierzchni często pojawiają się liczne wzniesienia stanowiące skupiska zarodników konidialnych, które w warunkach dużej wilgotności powietrza tworzą kremowe wycieki z powierzchni skórki. Zgnilizna obejmuje miąższ owocu, który nabiera gorzkiego smaku. Szkodliwość choroby jest bardzo duża, zwłaszcza w latach o dużej wilgotności powietrza i częstych opadach, kiedy dochodzi do masowego zarodnikowania grzyba i licznych zakażeń owoców tuż przed zbiorami. Straty wskutek gnicia owoców w przechowalni i chłodni mogą dochodzić do 30 – 50 procent.

Zwalczanie:
Zwalczanie choroby polega na stosowaniu jednego lub dwóch opryskiwań środkami benzimidazolowymi na cztery do dwóch tygodni przed zbiorem.

Zobacz preparaty zwalczające Gorzka zgnilizna owoców:

    Pomarsol Forte 80 WG
    Captan 50 WP
    Captan 80 WG
    Kaptan Plus 71,5 WP
    Kaptan Zawiesinowy  50 WP
    Sadoplon 75 WP



przenosi na poczatek strony
Odmiany czereśni
(wybór tematu przez kliknięcie na nim) 

Odmiany czereśni według pory dojrzewania dzieli się tradycyjnie na wczesne, o średniej porze dojrzewania i późne.
Cały okres dojrzewania czereśni trwa 8-10 tygodni.
Podział według tygodni dojrzewania czereśni liczy się od najwcześniej dojrzewających  w Polsce starych odmian 'Marchijska' lub 'Rivan. Dojrzewają one w trzecim tygodniu dojrzewania czeresni to jest ok 10 czerwca.
Podział na tygodnie jest najczęściej podawanym terminem dojrzewania czereśni.

Wczesne
 Burlat (15-25 VI)
 Rivan 

 Vanda (25 VI - 5 VII)
 Buttnera Czerwona, Vega, , Techlovan

Średnio późne
 Ulster, Sam, Schneidera Późna, Summit, Sylvia, Rainier i Lapins

 Kordia  (5-15 VII)
 Regina (10-25 VII)
 Karina

         Inne odmiany czereśni: (<<- kliknij tu)
Marchijska i Koburska Majowa, Różowa Wczesna, Różowa Wielka, Żabu1a, Seneka, Wołowe Serce (Wolska), Kuncego, Kassina Wczesna, Czarna Fromma, Napoleonka, Hedelfińska (Olbrzymka Hedelfińska), Czarna Późna (Natolińska), Hudson, Knorble, Merton Premier, Miodówka, Oktavia, Pola, Rita, Sunburst, Sweetheart, Van, Wera


przenosi na poczatek strony

Czereśnia warunki uprawy, gleba, kiedy sadzić, kiedy robić opryski.

Lubi gleby o dużej miąższości, ale nie lubi gleb o wysokim poziomie wód gruntowych. Najlepiej rośnie na piaszczystych glebach gliniastych i na glebach wapiennych. Drzewa te nie udają się na glebach ani zbyt suchych ani zbyt ciężkich i zimnych.

Czereśnie nalezy sadzić w okresie spoczynku - w październiku i listopadzie lub w marcu. Nie nalezy sadzić w dni mroźne, podczas ulewnych deszczów i na glebie pokrytej śniegiem. Czereśnia po posadzeniu nie wymaga formowania korony. Tworzy ona sama naturalną koronę piętrową.
Większość odmian czereśni jest wrażliwa na mróz, toteż uprawa ich w najzimniejszych, północno-wschodnich rejonach jest ryzykowna.
Czereśnie nawozić należy w taki sam sposób, jak nawozi się jabłonie i grusze, z tą różnicą, że wymagają one więcej wapnia. Z wyjątkiem gleb z natury bogatych w ten pierwiastek poleca się więc wapnowanie co 3 lub 4 lata gleby, na której rosną czereśnie. Pod jedną dużą czereśnię nawozi się od 5 do 10 kg węglanu wapnia.

Ochrona przed chorobami i szkodnikami
Jedynym opryskiwaniem, jakie się w stosunku do czereśni stosuje, jest opryskiwanie w celu zniszczenia jaj mszyc, które mogą drzewu wyrządzić duże szkody. W późniejszych okresach nie występują żadne poważniejsze szkodniki ani choroby, przeciwko którym trzeba by stosować walkę chemiczną. Dopiero w ostatnich latach pojawił się w niektórych okolicach Polski owad, który powoduje robaczywienie czereśni. Niektóre ptaki, zwłaszcza wróble i wrony lub gawrony wyrządzają szkody, dziobiąc dojrzewające czereśnie. Jeśli są to małe drzewka, to przywiązanie do ich gałęzi białych lub czarnych nici chroni je przed tymi szkodnikami, gdyż ptaki podejrzewając zastawienie sideł omijają takie drzewa. Znacznie trudniej jest zabezpieczyć drzewa stare i duże.
Odmiany wczesne

Rivan odmiana czereśni pochodząca ze Szwecji, otrzymana ze skrzyżowania Annonay i Wczesnej Rivery
Zapylacze:
Vega, Burlat

Z najwcześniejszych odmian najwartościowsza jest Rivan, która wyróżnia się obfitym plonowaniem, dużą wytrzymałością drzew na mróz oraz ich małą podatnością na raka bakteryjnego. Owoce, mimo bardzo wczesnej pory dojrzewania, są dość dobrej jakości. Spośród wczesnych odmian na dobre zadomowił się w polskich sadach Burlat, którego owoce zbiera się w trzecim tygodniu dojrzewania czereśni, to jest kilkanaście dni po Rivanie.

Burlat
 - francuska odmiana nieznanego pochodzenia
Zapylacze:
Vega, Wczesna Riverso, Jaboulay, Hedelfińska

Owoc:
duży, o masie 6,5 – 7g. Kształt szerokosercowaty, spłaszczony,
powierzchnia owocu lekko guzowata. Skórka purpurowoczerwona, w pełnej dojrzałości prawie czarna. Miąższ ciemnoczerwony, soczysty, bardzo smaczny.

Uznawana jest za najcenniejszą wczesną odmianę czereśni. Polecana jest zarówno do sadów towarowych, jak i przydomowych ogrodów, przede wszystkim z uwagi na duże, ciemne i słodkie owoce oraz odporność na większość chorób czereśni. Niestety, jej francuskie pochodzenie powoduje, że jest średnio wytrzymała na mróz (drzewo przemarza poniżej -21 st.C), w związku z tym powinna być sadzona w zacisznym i słonecznym miejscu, osłoniętym od silnego wiatru.
Czereśnia ‘Burlat’ w okres owocowania wchodzi zwykle w 4.–5. roku po posadzeniu. Kwitnie w kwietniu i do zapylenia kwiatów potrzebuje pyłku z innej odmiany czereśni. najlepiej ‘Van’, ‘Vega’, ‘Rainier’ lub ‘Wczesna Riversa’. Czereśnia ‘Burlat’ owocuje regularnie, ale średnio obficie. Na szczęście owoce rekompensują to swoją wielkością – są duże (6–7 g), sercowate, o ciemnoczerwonym miąższu i charakterystycznej purpurowoczerwonej skórce, w pełnej dojrzałości bardzo ciemnej. Owoce osiągają dojrzałość zbiorczą pod koniec czerwca, są dość twarde, soczyste i słodkie – uznawane za bardzo smaczne. Nadają się zarówno do bezpośredniego spożycia, jak i na przetwory czy do zamrażania. Owoce często bywają atakowane przez szkodniki: nasionnicę trześniówkę (muchówkę odpowiedzialną za robaczywienie owoców) oraz przez ptaki.
Czereśnia ‘Burlat’ jest średnio wytrzymała na mróz, dlatego nadaje się do uprawy tylko w cieplejszych rejonach kraju. Lubi stanowiska słoneczne i gleby średnio wilgotne, piaszczysto-gliniaste, żyzne o odczynie obojętnym. Jest mało wrażliwa na choroby.

Karesova czeska siewka nieznanego pochodzenia
Zapylacze:
Wczesna Riversa, Merton Premier, Schneidera Późna

W rejonach z dużą ilością opadów deszczu w czerwcu, zamiast Burlata lepiej jest wybrać do uprawy dojrzewającą w podobnym terminie odmianę Karesova , której owoce nieznacznie ustępują pod względem jakości Burlatowi, ale są mniej podatne na pękanie. Drzewa Karesovej rosną średnio silnie, wcześnie wchodzą w okres owocowania, plonują regularnie i obficie.
Odmiany średnio wczesne

Buttnera Czerwona odmiana niemiecka nieznanego pochodzenia
Zapylacze:
Lotka Trzebnicka, Van, Buttnera Czerwona

Rośnie dość silnie, tworzy rozłożystą koronę, z lekko zwisającymi gałęziami. W okres owocowania wchodzi średnio wcześnie, owocuje regularnie, ale niezbyt obficie. Duży owoc, o średniej masie 7,5-8g, sercowate, wydłużone, z wyraźnym czubkiem. Skórka żółta, na znacznej powierzchni pokryta pomarańczowoczerwonym, cętkowanym i paskowanym rumieńcem. U dojrzałych owoców rumieniec jest ciemniejszy i pokrywa prawie całą powierzchnię owocu. Miąższ żółty, bez goryczki, słodko-winny, bardzo smaczny. Sok bezbarwny.
Dojrzałość zbiorcza:
przełom piątego i szóstego tygodnia dojrzewania czereśni
Wrażliwość na mróz:
duża
Wrażliwość na choroby:
rak bakteryjny - mała
Odmiana typowo deserowa, dobrze znoszących transport. Przydatna do sadów amatorskich oraz towarowych


Vega odmiana kanadyjska, ze skrzyżowania Bing i Victor
Zapylacze:
Karesova, Buttnera Czerwona, Hedelfińska

Dużym powodzeniem na rynku cieszą się czereśnie w czwartym tygodniu ich dojrzewania, co wynika z faktu dosyć małej w tym czasie podaży owoców. Z grupy odmian dojrzewających w tym okresie godna polecenia jest jasnoowocowa Vega. Jej drzewa szczepione na siewkach czereśni ptasiej rosną silnie i dlatego warto ją uprawiać na podkładkach słabo rosnących. Vega jest wytrzymała na mróz, mało podatna na raka bakteryjnego, ale wrażliwa na moniliozę. Owoce ma duże, szeroko-sercowate, o masie 7,5-8,5 g. Na ich znacznej powierzchni jasnożółta skórka pokryta jest żywym, karminowym rumieńcem. Mogą one długo pozostawać na drzewie zyskując na smaku i wyglądzie - nie miękną. Nie należy jednak opóźniać zbioru owoców w czasie deszczowej pogody, gdyż mogą gnić i pękać.


Vanda odmiana czeska, otrzymana w wyniku krzyżowania Van i Kordia. W Polsce prawnie chroniona
Zapylacze:
Stella, Karesova, Buttnera Czerwona, Burlat, Van

Mniej podatne na pękanie niż owoce Vegi są dojrzewające w podobnym czasie czereśnie odmiany Vanda. Jej drzewo rośnie średnio silnie. Wcześnie wchodzi okres owocowania i obficie plonuje. Czereśnie są duże, o średniej masie około 7-8 g, ich skórka jest wiśniowoczerwona, błyszcząca. Kształtem przypominają one owoce odmiany Van.


Techlovan czeska odmiana, otrzymana w wyniku krzyżowana Van i Kordia. Odmiana w Polsce prawnie chroniona
Zapylacze:
Octavia, Sam, Buttnera Czerwona, Regina

Podobne do owoców Vandy są dojrzewające kilka dni później czereśnie odmiany Techlovan. Drzewo tej ostatniej uszlachetnione na siewce czereśni ptasiej rośnie silnie. Tworzy mocną, średnio zagęszczoną koronę z licznymi krótkopędami owoconośnymi. Plonuje obficie i regularnie. Czereśnie są duże, a nawet bardzo duże, o przeciętnej masie około 8 g, ale nierzadko osiągają masę ponad 10 g. Należy jednak podkreślić, że są wrażliwe na pękanie. Techlovan nadaje się więc do intensywnych sadów czereśniowych, w których drzewa uszlachetnione na karłowych podkładkach chronione będą przed ptakami i deszczem
Odmiany średnio późne
Ulster francuska odmiana nieznanego pochodzenia
Sam
Zapylacze:
Van, Hedelfińska, Schneidera Późna

Z grupy odmian, których owoce zbiera się w piątym, szóstym tygodniu dojrzewania czereśni, godne polecenia są Ulster i Sam. Obydwie wyróżniają się dosyć dobrym plonowaniem i małą podatnością na choroby. Owoce tych odmian są duże, o masie 7,0-7,5 g, sercowate, o ciemnoczerwonej lub prawie czarnej, lśniącej skórce. Dużą zaletą obu odmian jest mała podatność czereśni na pękanie. Drzewa odmiany Sam są bardzo wytrzymałe na mróz i mało podatne na raka bakteryjnego.


Schneidera Późna
niemiecka odmiana nieznanego pochodzenia
Zapylacze:
Hedelfińska, Van

Owoc:
duże lub bardzo duże, 8-10g, w sprzyjających warunkach ponad
10g. Kształt szerokosercowaty, skórka wiśniowobrązowa, a w pełnej dojrzałości brązowoczarna, lśniąca. Miąższ jasnoczerwony, słodko-winny, bardzo smaczny
Dojrzałość zbiorcza koniec szóstego tygodnia dojrzewania czereśni, średnio wrażliwe na mróz, ale pąki kwiatowe wrażliwe na przymrozki wiosenne
Późna odmiana wybitnie deserowa, o wyjątkowo smacznych i dorodnych owocach, dobrze znoszących transport. Przydatna do sadów amatorskich oraz towarowych.

 W cieplejszych rejonach kraju, gdzie rzadko występują późnowiosenne przymrozki, warto posadzić drzewa odmiany Schneidera Późna. Należy ona do najsmaczniejszych odmian czereśni, o wyjątkowo dorodnych owocach, dobrze znoszących transport. Ze względu na bardzo silny wzrost drzew, wskazane są dla niej karłowe podkładki. Drzewo jest mało podatne na raka bakteryjnego, a owoce - średnio wrażliwe na pękanie. Ze względu na wspaniały ich smak i wygląd Schneidera Późna jest wciąż wysoko ceniona w wielu krajach na świecie.


Summit, odmiana kanadyjska ze skrzyżowania Van i Sam
Zapylacze:
Van, Lapis, Hedelfińska
Sylvia, kanadyjska odmiana ze skrzyżowania Lambert Compact i Van
Zapylacze:
Sam, Rainier
Rainier odmiana amerykańska z krzyżowania Bing i Van
Zapylacze:
Van, Napoleona, Ulster, Sam, Bing

Owoc duży, 7,5-8,5g, szerokosercowate. Skórka jasnożółta, w pełnej dojrzałości owocu pokryta jaskrawoczerwonym rumieńcem. Miąższ kremowy, soczysty, smaczny
Dojrzałość zbiorcza:
siódmy tydzień dojrzewania czereśni
Wrażliwość na mróz:
mała
Wrażliwość na choroby:
rak bakteryjny - duża
Przydatność odmiany:
atrakcyjna odmiana czereśni o jasnych i bardzo
smacznych owocach. Dobrze znoszą transport i nie są podatne na pękanie

Lapins. 
odmiana otrzymana w Summerland w Kanadzie w wyniku
krzyżowania Van i Stelli
Zapylacze:
odmiana samopłodna

Z odmian średnio późnych dosyć ciekawie zapowiadają się Summit, Sylvia, Rainier i Lapins. Owoce tych odmian zbiera się w szóstym tygodniu dojrzewania czereśni. Summit ma bardzo duże i smaczne owoce, a drzewo tej odmiany jest wytrzymałe na mróz i mało podatne na choroby. Zaletą czereśni Sylvia jest słaby wzrost drzew, nawet jeśli są one szczepione na silnie rosnących podkładkach. Owoce tej odmiany są ciemnoczerwone, smaczne i mało podatne na pękanie. Rainier jest bardzo plenną odmianą o jasnych owocach.
Samopłodna Lapins nie wymaga zapylaczy. Jej duże, piękne, żywoczerwone owoce są mało podatne na pękanie i dobrze znoszą transport.
Odmiany późne
Kordia 
czeska odmiana nieznanego pochodzenia
Zapylacze:
Schneidera Późna, Van, Sam, Heidegger, Hedelfińska

Jest pochodzenia czeskiego, zyskuje coraz większe uznanie w Polsce, a także w wielu innych krajach. Owoce Kordii typu chrząstki mają sercowaty, wydłużony kształt. Są twarde, bardzo smaczne i wyjątkowo atrakcyjne. Ich skórka jest lśniąca, ma karminowoczerwony kolor z odcieniem brązowym. Masa jednej czereśni wynosi przeciętnie 8 g, choć często się zdarza, że przekracza 10 gramów. Owoce dobrze znoszą transport, są także mało podatne na gnicie oraz pękanie w czasie deszczu. Wadą Kordii jest duża wrażliwość drzew na mróz. Dlatego w przypadku jej sadzenia należy zwrócić szczególną uwagę na korzystną lokalizację sadu.

Regina odmiana niemiecka, otrzymana w wyniku krzyżowania Schneidery Późnej i Rube
Zapylacze:
Schneidera Późna, Hedelfińska, Sam

Jest odmianą pochodzącą z Niemiec. Jej drzewa rosną średnio silnie, tworzą kształtną, przeciętnie zagęszczoną koronę z wyraźnie zaznaczonym przewodnikiem. Są niezbyt wrażliwe na mróz i mało podatne na choroby. Owoce duże, szeroko-sercowate o masie 8-8,5 g (w sprzyjających warunkach osiągają wielkość ponad 10 g). Smakiem nieznacznie ustępują Kordii. Czereśnie Reginy mogą być dłużej pozostawiane na drzewie, gdyż nie miękną i nie pękają w czasie deszczu. Dobrze znoszą transport.

Karina niemiecka czereśnia powstała ze skrzyżowania Schneidery Późnej i Rube

Z nowych późnych odmian czereśni wyróżnia się Karina. Jej owoce zbiera się na przełomie siódmego i ósmego tygodnia dojrzewania czereśni, tuż przed Kordią. Są mało podatne na pękanie, a pod względem jakości przypominają czereśnie Schneidery Późnej
Inne odmiany czereśni

Marchijska i Koburska Majowa są to dwie najwcześniejsze odmiany czereśni. Marchijska dojrzewa tylko o dwa lub trzy dni wcześniej, a obie zrywane są w końcu maja. Owoce obydwu odmian są podobne do siebie, niewielkie, kuliste, u Marchijskiej ciemnoczerwone, u Koburskiej prawie czarne. Najczęściej jednak zrywa się je za wcześnie, gdy owoce są czerwone. Drzewa obu odmian są dość wytrzymałe na mróz.

Różowa Wczesna (Majówka z Annonay lub Marmurkowa). Owoce dość duże, marmurkowo-różowe, miękkie, smaczne, dojrzewają w pierwszej połowie czerwca. Drzewo niezupełnie wytrzymałe na mróz.

Różowa Wielka. Owoce dość duże, jasnoczerwone z plamkowanym, ciemniejszym rumieńcem, miękkie, smaczne, dojrzewają w czerwcu. Drzewo płodne i dość wytrzymałe na mróz. Różowa Wielka jest odmianą czereśni najbardziej wytrzymałą na mróz.

Żabu1a. Owoce duże, krwistoczerwone, dojrzałe — prawie czarne, najsmaczniejsze ze średniowczesnych czereśni, dojrzewają w połowie czerwca. Odmiana na mróz prawie tak wytrzymała jak Różowa Wielka.

Seneka. Odmiana bardzo wczesna, dojrzewająca dwa dni później niż Marchijska. Owoce ciemnoczerwone średniej wielkości, najsmaczniejsze spośród najwcześniejszych czereśni.

Wołowe Serce (Wolska). Owoce duże lub średniej wielkości, barwy ciemnoczerwonej, prawie czarnej, bardzo smaczne, twarde, dojrzewają w drugiej połowie czerwca. Drzewo dość wytrzymałe na mróz.

Kuncego. Owoce średniej wielkości lub duże, żółte z różowym rumieńcem, dość twarde, dojrzewają w drugiej połowie czerwca. Drzewo prawie tak wytrzymałe na mróz jak Różowa Wielka.

Kassina Wczesna. Owoce duże, ciemnoczerwone, prawie czarne, twarde, smaczne, dojrzewają w drugiej połowie czerwca. Drzewo dość wytrzymałe na mróz.

Czarna Fromma. Owoce średniej wielkości lub duże, czarne, twarde dojrzewają w końcu czerwca. Drzewo owocuje bardzo obficie, jest trochę mniej wytrzymałe na mróz niż Różowa Wielka.

Napoleonka. Owoce duże, żółte z czerwonym rumieńcem, twarde, dojrzewają w pierwszej połowie lipca. Drzewo owocuje dobrze na ciepłych stanowiskach. Jest wrażliwe na mróz.

Hedelfińska. (Olbrzymka Hedelfińska).
Zapylacze:
Buttnera Czerwona, Kunzego, Schneidera Późna
 Owoce duże, wydłużone, ciemnoczerwone, prawie czarne, twarde, dojrzewają w pierwszej połowie lipca. W czasie lipcowych deszczów pękają i gniją. Drzewo średnio wrażliwe na mróz.

Czarna Późna (Natolińska). Owoce duże, ciemnowiśniowe, prawie czarne, twarde, dojrzewają w połowie lipca, w ostatnim tygodniu sezonu czereśniowego. Drzewo dość wytrzymałe na mróz.


Hudson 
Odmiana hodowli amerykańskiej
Zapylacze:

 Drzewo rośnie silnie, późno wchodzi w okres owocowania, plonuje średnio obficie. Duży lub średniej wielkości owoc o masie 7,0-7,5 g. Skórka ciemnoczerwona z połyskiem. Miąższ czerwony, bardzo jędrny (chrząstka).
Bardzo późna pora dojrzewania owoców. Odmiana interesującą ze względu na bardzo późną porę dojrzewania owoców, która przypada najpóźniej ze wszystkich znanych i opisanych odmian. Cecha ta powinna być wykorzystywana w programach hodowli nowych, późnych odmian



Knorble odmiana nieznanego pochodzenia
Zapylacze:

Drzewo rośnie dość silnie tworząc luźną koronę. Owoce są duże lub bardzo duże. Skórka ciemnowiśniowa w pełni dojrzałości czarna. Miąższ ciemnoczerwony, chrząstkowaty, soczysty, bardzo słodki i wyjątkowo smaczny
Dojrzewanie owoców przypada w 5/6 tygodniu dojrzewania czereśni
Dostatecznie wytrzymała na mróz.



Merton Premier odmiana angielska otrzymana w wyniku krzyżowania Emperor Francis i Bedford Prolific
Zapylacze:
Burlat, Vega

Drzewo rośnie średnio silnie, tworzy kulistą koronę niezbyt silnej konstrukcji o wzniesionych gałęziach. W okres owocowania wchodzi wcześnie, owocuje obficie i regularnie
Owoc średniej wielkości, 4-5g, kuliste lub lekko wydłużone. Skórka ciemnopurpurowa, pokryta licznymi, drobnymi przetchlinkami. Miąższ czerwony,
soczysty, słodki. Dojrzewa
pod koniec trzeciego lub początek czwartego
tygodnia dojrzewania czereśni. Odporna na raka bakteryjnego.


Miodówka
Zapylacze:

Owoce duże lub średniej wielkości, sercowate, spłaszczone po stronie szwu, jakby nieco wydłużone, miąższ kremowy, miękki, bardzo soczysty, słodki, i smaczny, dobrze oddzielający się od pestki, sok jasny bezbarwny, skórka jasno-kremowo- żółta, z żywym bladokarminowym lub bladoróżowym rumieńcem, lśniąca
Dojrzałość zbiorcza w trzecim, a nawet w końcu drugiego tygodnia dojrzewania czereśni, przeważnie w drugiej połowie czerwca.

Oktavia  
odmiana niemiecka
Zapylacze:
Sam, Schneidera Późna

Drzewo rośnie średnio silnie, tworzy zagęszczoną koronę z dużą liczbą drobnych gałęzi. Wcześnie wchodzi w okres owocowania i dość dobrze plonuje
Owoce średniej wielkości lub duże, 7,5-8g. Skórka mahoniowoczerwona, a w pełnej dojrzałości prawie czarna. Miąższ ciemnoczerwony, smaczny
Dojrzewają nierównomiernie na przełomie szóstego i siódmego tygodnia dojrzewania czereśni. Nowa odmiana o późnej porze dojrzewania owoców, pod względem jakości owoców nie dorównuje jednak odmianom Regina i Kordia



Pola  Odmiana kanadyjska. Siewka czerechy Cesarzowa Eugenia
Zapylacze:
-

Owoce sercowate, skórka ciemnoczerwona, połyskująca, miąższ zwięzły, jędrny, chrząstkowaty, ciemnoczerwony, smaczny. Sok czerwony, barwiący
Dojrzałość na początku lipca. Owoce są mało podatne na pękanie w czasie deszczu.



Rita Wczesna nowa odmiana czereśni
Zapylacze:
‘Van’, ‘Burlat’ i ‘Aida’

Owoce podobne do odmiany Burlat, mają średnicę 25–28 mm i masę 7–8 g
Dojrzałość zbiorcza kilka dni przed odmianą Burlat.


Sunburst 
odmiana kanadyjska, powstała ze skrzyżowania Van x Stella
Zapylacze:

Drzewo o średnio silnym wzroście, koronie zagęszczonej o konarach wzniesionych. Owoce duże lub bardzo duże (8-9 g), kuliste, nieco wydłużone. Skórka czerwona do purpurowej. Miąższ czerwony, soczysty, smaczny
Dojrzałość zbiorcza początek lipca. Bardzo dobra odmiana deserowa.


Sweetheart 
odmiana kanadyjska
Zapylacze:

Wzrost drzewa średnio silny, tworzy rozłożystą, zagęszczoną koronę z licznymi pędami owoconośnymi. Owoce duże, sercowate, koloru czerwonego, z widocznymi kropeczkami; miąższ chrząstka; wyśmienity smak i wygląd
Dojrzałość w połowie sierpnia, IX tydzień dojrzewania czereśni
Najnowsza bardzo późna odmiana czereśni. Wydaje się, że może zająć poczesne miejsce w produkcji czereśni w Polsce. Bardzo interesująca


Van Odmiana kanadyjska. Siewka czerechy Cesarzowa Eugenia
Zapylacze:
Buttnera Czerwona, Hedelfińska, Kordia

Duży lub bardzo duży, średnia masa to 6,5 g, szerokosercowaty, szerszy niż dłuższy. Skórka ciemnoczerwona z odcieniem granatowym. Miąższ twardy, czerwony z jaśniejszymi żyłkami, soczysty, wyśmienity w smaku
Dojrzewa w piątym tygodniu dojrzewania czereśni. Owoce dość wrażliwe na pękanie i gnicie. odporna na mróz. Drzewa mało odporne na raka bakteryjnego. Zalety - wczesne wchodzenie w okres owocowania, piękne, bardzo smaczne owoce, doskonałe do spożywania i na kompoty. Wady - ze względu na dużą wrażliwość na bakteriozę może być uprawiana w ciepłych, suchszych rejonach i na dobrych stanowiskach, raczej w ogrodach działkowych


Wera
Zapylacze:
'Burlat'

Owoce ma duże (24–27 mm, 9–10 g). Dojrzewa 10–12 dni po ‘Burlacie


przenosi na poczatek strony
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego